دل خیلی ها رو تک می زدی ،نه؟

برا شوخی  پیامک می زدی ،نه؟

چشات از چشم بارونی می ترسید؟

که وقت بوسه عینک می زدی،نه؟

                                                    *******************

شبها به من و ستاره چشمک می زد

خط روی هوای ابری شک می زد

خورشید که گیسوان من را می بافت

از ترس دلش به چشم عینک می زد

هم بازی من مدام لی لی می کرد

گهگاه سری به این عروسک می زد

می دید که تشنه پر زدم  بر بامش

لبخند به من بر لب حوضک می زد

هرچند نگاه کوچه دلسنگی بود

این شیشه برای دیدنش لک می زد

غارتگر خاطرات من می فهمید

هر بوسه تمامی مرا تک می زد؟

                                                        ۱۶/۹/۱۳۸۷      

خوبه دلت بهونه کرد       می خوای ترانه بسازی؟

شاید با این ترانه هم      می خوای بهانه بسازی؟!

به دل نگیری مهربون      اگه گذشتی می دونم       هوای زندگی پسه

ترانتو بگو فقط             همین که از تو بشنوم           برای من یکی بسه

ترانه چیز خوبیه           همین که قاب خالیه           نگاهی روبروت باشه

کسی که نم نم صداش    شبیه گفتن غزل           همیشه آرزوت باشه

ترانه چیز خوبیه              اگه غزل بهونته

ولی دلت شکسته و        زمونه روی شونته

شکسته هاتو گم نکن         شاید به بند واژه ها          دوباره شاعری کنی

بزار رها بشه دلت              شاید به پای کوچه ای        دوباره شاعری کنی

امون بده غزل بشه           فقط برای ایندفه                 ترانه ی تو دست تو

نزار غزل کشی بشه          تو این زمون بی غزل          "گناه چشم مست تو"

*** 

برای این ترانه هم            می خوای بهانه بسازی؟؟؟

                                                                            ۲۲/۸/۱۳۹۰

من همانم - و تو مردانه بگو جا نزدی!

سیب بر سادگی دامن حوا نزدی

از گریزت گله ای نیست نه!دردم این است

که بخواهی که بگویی به دلم پا نزدی

توبه بد نیست ... نگاهم کن و دستانم را...

آفرین بر تو!که قید هوست را ...نه؟زدی!

توبه خوب است ولی خوب من! آیا کمکی

دیر حرف از غم آینده و عقبا نزدی؟

تو به جز چیدن و بوییدن و پرپر کردن

گل دیگر سر من-من-من تنها نزدی

ماهی خلوت یک تنگ شدن کار تو نیست

تو که یک عمر قدم جز لب دریا نزدی

شانه بالا برن و مغلطه کن حق داری

تو که بر برگی ازین رابطه امضا نزدی!!

                                                       ۹/۱/۸۹

بوی بنفشه از زمین-از دستهایت...

انگار فصل تازه ای در انتظار است...

کاج تا این تنه را دسته ی پارو نکند

باغ دریا نشود-عطر تو جادو نکند

باد باید بدهد دل به دل سنگی کوه

که اگر دل نوزد،حنجره هوهو نکند

برگ تا کوچه بهاری نشود می ریزد

رفتگر کاش که هر ثانیه جارو نکند

پرسه و بوسه قشنگ است،اگر چشم جهان

اثر کفش تو را توی ترازو نکند

بینمان باشد،از امروز دلم قولی داد-

:قد یک بیت به یاد تو هیاهو نکند

از همه شاعریت توی کتابت بنویس

شعرهایی که تب دست تو را رو نکند

                                                   ۲۶/۴/۸۹

به همه ی دوستان سرزده ام و دل نوشته هایتان را به مهر خوانده ام

اما

گاهی زخمهایی بر جان و دل می افتد که به سکوت می کشاند...

بهتر که تا التیام این درد ها در خاموشی ماند و تماشا کرد

تا رمقی دیگر بدرود

شاعر بمانید!

 بر آبیم و طنابی سویمان نیست

نگاهی هر مژه پارویمان نیست

خدا و ناخدا انگار خوابند

امیدی جز دل جاشویمان نیست

*

جهان جز گوشهای کر ندارد

و لبهایی که غیر از شر ندارد

نصیب ما برای خلوت اینجاست

اتاقی که در و پیکر ندارد

 یادت نرود!                                                           

يادت نرود كه عشق اين نزديكي است    

بي تو دل من نشته در تاريكي است 

يادت نرود ميان عشق و نفرت                       

پايش برسد تفاوت باريكي است

يادت نرود ستاره در شب زيباست       

يك صورت عاشقانه با تب زيباست

يادت نرود كه بوسه حرف عشق است   

حرفي كه نشانده عشق بر لب زيباست

يادت نرود زمانه حرف مفتي است       

دل كندن عاشقانه حرف مفتي است

يادت نرود كه عشق اگر باشد عشق     

ترديد به هر بهانه حرف مفتي است

 گفتم كه به دست عشق نان كافي نيست   

قرباني پاي عشق جان كافي نيست

يادت نرود براي خلق پرواز                

شرط است دو بال آسمان كافي نيست

آه از دل پنجره شنفتن سخت است     

فرياد شدن ولي نگفتن سخت است

يادت نرود كه در هجوم پاييز          

با ياد بهار هي شكفتن سخت است

يادت نرود كه عشق اجباري نيست    

همراه شوي هراس ديواري نيست

هرچند براي دل ندادن دير است       

بگذر اگر عشق بينمان جاري نيست

يادت نرود دلم برايت تنگ است      

غوغاي غروب با دلم همرنگ است

هر روز كنار پنجره مي بارم           

هرچند كه سهم انتظارم سنگ است

يادت نرود اگر پشيمان گردي        

آن روز منم و بوسه هاي سردي

آتش زده ام به شعرهايم امروز        

فردا كه شود غزل نخواهي مردي 

                                                                                    9/4/87

۱)

گورستان جای خوبی برای مرده ها نیست

این پنج شنبه ها که شلوغ است

با شمع هایی که زیاد روشن نخواهد ماند

با بسم الله هایی که چه فرقی دارد به حال کسی که فاتحه اش را...

گورستان یکشنبه ها خوب است

در خلوت برزخی که برایم ساخته اند،

یک نفر سکوت کند

یک نفر عبور کند

از پشت میله هایی که مرا تعطیل کرده اند

...

هنوز به گناه چشمهای تو فکر می کنم!

به جهنم آتشی که در گورم افتاده!

-همه که می دانند بیمه ی عمر دارم

-نثار فاتحه های که زنده ها برایم می خوانند!

تو هیچ پنجشنبه ای به گورستان نیا !

                                                                        ۱۳/۲/۸۹

۲)

گاهی اوقات درون قفسی آزادی

در گلوگاه سکوتی و پر از فریادی

گاهی اوقات که دلتنگ نگاهی هستی

تنگی آه تو شعری بشود در بادی

عشق را تیشه کنی امشب و جای کوهی

تکه های دل خود را بکنی،فرهادی!

-گفته بودم که دو بیتی بسرایی با من

از دلت قافیه گفتی و به بادم دادی-

گاه یک چشمه برای هوسی کافی نیست

کوزه ای گاه شود چشمه ی یک آبادی

آسمانت اگر از فرصت پرواز پر است

از من و اوج درون قفسی کن یادی

                                                                ۲۲/۶/۸۷

توبه كردم تو را،خدا خنديد        

 اين گناه هميشه را بخشيد

چشمهايت هواي باران داشت       

مهربان روي باورم باريد

باد هم شوخي قشنگي كرد        

شوق را روي دستمان پاشيد

دستت از اعتراف من تر شد      

 يك غزل توي دفترت روئيد

من شكفتم غزل غزل هرچند     

 زندگي اتفاق من را چيد

بي تو حالا دلم فراهم نيست       

عشق من را به سادگي دزديد

ديشب انگار با لبت مهتاب       

چشم دلتنگي مرا بوسيد

گفته بودي كه چشمهايم را     

 چشمهاي مرا هنوز آيا؟

                  انگار که راه گلو آتش گرفته است. . .

قدیمی بودن این غزلها رو ببخشید. حس جمع کردن بیتهای بهم ریخته ی تازه رو از صفحات آشفته ی دفترم ندارم!

۱)

چقدر از تو شنيدن براي من خوب است             

گل از نگاه تو چيدن براي من خوب است

دو ريل ممتد عاشق،تقاطعي ممنوع                     

مجال با تو دويدن براي من خوب است

تو شاعرانه ترين فصل انتظار منی                    

چقدر از تو كشيدن براي من خوب است

چه خوب شد من و تو… بگذريم هي،هرچند       

كنار چشم تو ديدن براي من خوب است

شكست،دغدغه نان،تهوع ماشين                    

كمي دوباره پريدن براي من خوب است

فرار-فاصله-ترس از … چه دير فهميدم           

كه با تو-از تو بريدن براي من خوب است

و اشك مي شوم و پاي سالها اي كاش             

كه لحظه لحظه چكيدن براي من خوب است

بيــــا كنــــــــار غزلهــام زيـر آلاچــــــــيق!                          

همان خيال رسيدن براي من خوب است

                                                     ۱۱/۱۳۸۶

 ۲)

خوبم! خداحافظ و حالا شكسته تر            

مثل هميشه بگو آري كـــــلاغ پر

از من نشاني نخواهي،عشق منتفي است         

يك نامه حتي پیـــامكهاي مختصر

كشتي مرا با سكوتت سالهاي قبل              

اين بار با حرف تازه كمي بيشـــتر

بعد از همه سالهايي كه دير شـــد                

پر از تنش از هوس از عشق همسفر-

-سهم من از تو چه باشد خوب مي شود؟     

يك عشق بي حادثه دستان برحذر؟

باران غزل-خاطره هرگز تــــو نيستي                

من ،پنجره،شعرهاي خيس و در به در

من مي روم،عشق باشد،فرصتي كه نيست     

خوبــــم!خداحافظ و حالا شكسته تر

                                              ۱۱/۱۳۸۶

هر سلول این دفتر به غسلی مداوم فرو می رود

گره می خورد دستها به تمنایی در خیال تو

دردی لجوج